mijn scheepje

Boulder doesn’t budge

Boulder doesn’t budge.
He mocks her scummy little hands,
adores her roaring anger,
welcomes her feet on his shoulders.

Exhilarated, helpless
he stays behind
waiting for the tide
to turn him on.
Rolkei verroert geen vin,
schatert om haar schuimvingers,
bewondert haar brullende aanval,
verwelkomt haar voeten op zijn schouders.

Opgeruimd blijft hij achter
wachtend tot de vloed
zich wulps op hem komt werpen.