mijn scheepje

el árbol muere

el árbol muere

con las uñas ásperas
de sus flacas ramas
grazna cartas desesperadas
al cielo

pero al cielo no le interesa
su correspondencia terrestre
él vive con su cara en el sol

el árbol grita, implora, llora
de la parte del cielo :
silencio

amargado, el árbol
se arroja en el suelo
que le acaricia
el cuerpo temblante

el árbol muere
sin conocer
a su amante

sterft een boom

met de scherpe nagels
van zijn magere takken
krast hij wanhopige brieven
naar de hemel
maar die blijft doof
voor haar aardse
correspondentie

zij leeft met haar gezicht in de zon
boom schreeuwt, smeekt, huilt
vanuit de hemel : geen
woord

verbitterd gooit boom zich
op de grond
die hem tegen haar jagende
borsten drukt

boom sterft

nooit geweten
wie hem liefhad